มันน่า นัก

Posted: กันยายน 3, 2010 in Uncategorized

มันน่า…นัก

กุ๊กๆกรู  กุ๊กๆกรู จูฮุกกรู  โว้ย!นกบ้าอะไรวะดันมาร้องได้ร้องดีเอาตอนนี้คนจะหลับจะนอน มันตีเท่าไหร่แล้วมึงมาแหกปากร้องอยู่ได้
             แต่ด่าไปเท่าไหร่มันก็ยังไม่ยอมหยุด  เฮ้อ! นอนคิดอยู่ครู่นึงกดไฟฉายดู อ้าว นาฬิกาปลุกในมือถือเองนี่หว่า แหมไอ้คนตั้งก็บรรจงตั้งนะ ดันเอาเสียงนกมาตั้งซะนี่
ดีนะไม่เอาเสียงไม่เอ็มสิบแปดจะได้วิ่งกันตูดบาน แต่จะใครหน้าไหนละที่ตั้งถ้าไม่ใช่ผม ก้อมันมือถือผมนี่
             อ้าวนี่มันตี สอง แล้วนี่หว่า ได้เวลาไปกรีดยางสินะ วันนี้วันแรกซะด้วย วุ้ยตื่นเต้นๆ ตื่นเต้นจนกระเด็นตกจากที่นอน เพราะมัวแต่เพ้อแม่เลยละเมอมาถีบเข้าให้ “ไปได้แล้วมัวแต่แต่นอนโอเอ้เหมือนทะเลหน้ามรสุมอยู่นั่นและ” “คร้าบคุณแม่คร้าบ”
             ลุกแล้วก็ไปหากางเกงคู่ใจที่มีรอยไหม้เพราะจุดไฟดูตูดตอนไปนั่งดับทุกข์เมื่อคืนก่อน  แล้วก็จับเสื้อแขนยาว แบรนด์เนมดังเพราะบังเอิญ เจ้าหน้าที่เขาแจกตอนไปอบรมปุ๋ยหมัก ตราบักหำน้อยขี่กบ
จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋ากางเกงแต่มันแปลกแสนแปลกยัดเท่าไหร่มันก้อไม่ลงสงสัยจะไม่ใช่ฝ่ายร่วมรัฐบาล”แม่กระเป๋ากางเกงมันหายไปไหนแม่เอาไปเหรอ”  “โป๊ก” เสียงแผ่นกะบาลแทนคำตอบ “ก็มึงใส่กางเกงกลับด้านไอ้……”เท่านั้นแหละคับตาสว่างโดยอัตโนมัติ
                          เกือบยี่สิบนาทีที่กว่ารถจะพามาถึงสวนยาง แต่ถ้าเกิดมันมีกลิ่นธูปสักหน่อยผมก้อคงเรียกมันว่าป่าช้าแล้วละเพราะมันแสนจะวังเวงวิเหวกโหวงเหวง  แต่ก็บ่ย่านมีโทรศัพท์นี่หว่า มีเพลงให้ฟังซะด้วยยังดีนะที่ฟังเพลงได้ดูแล้วพอสมราคาเครื่องหน่อย
                          กรีดยางไปด้วยอารมณ์แสนจะสุนทรีย์เหมือนนั่งหน้าทีวีมีน้องสาลี่มาร้องเพลงให้แฟนๆฟัง  “บ่าว แม่ไปกรีดสวนข้างบนนะกรีดคนเดียวได้นะ”  ให้ตายละตกใจจนตาลายเหมือนพระลืมสะพายบาตร มันน่ากลัวนะแม่ ได้แต่บ่นคนเดียวในใจ กลัวแม่หาว่าขี้ขลาดเลยไม่พูดอะไรออกไป  
ล้วงกระเป๋าเอาโทรศัพท์มาหรี่เสียงลงซักนิดพอให้ได้ลิ้มอัธรสแห่งความวังเวงซักครึ่งและเพลงสักครึ่ง พอตกใจไม่ทันหาย ดันมีความควายเข้ามาแทรก ตรงรูปอดที่มันแหก ไม่ใช่เพราะได้รับแจกนิโคติน แต่เพราะความตาขาวเคล้าคลอกอดคอมากับความกลัวในหัวใจลึกๆ ดันได้ยินเสียงผู้หญิงกรี๊ดซะนี่……….
                          ….เงี่ยหูฟังอีกครั้งพยายามทำใจดีสู้ผี……กรี๊ด….โอ้ๆโหๆเจ้ากรรมนายเวรเอ๋ย เจ้าป่าเจ้าเขาลำเนาไพรจ๋า นึกอะไรออกก็ภาวนาตั้งแต่โครงสี่สุภาพยันชินบัญชร  มันดันมีเสียงผู้ชายหัวเราะอีก..ฮ่าๆๆ…  
ด้วยความที่ยังวัยรุ่นพร้อมกับฝีเท้าอันว่องไว จึงตัดสินใจใส่เกียร์หมา จุดหมายเดียวคือรถ  แต่ไม่ทันพ้นเขตอันตราย ตีนขวาผู้ซึ่งจงรักภักดีมาตลอดดันพาหัวแม่ตีนไปเกี่ยวกับรากยางซะนี่  เท่านั้นแหละคับ น้ำหนักกว่า 70 กิโลกรัมที่บรรจงตั้งโด่ก็ร่วงลงอย่างเสือใต้โดยเขาทรายสอบปลายคาง  ลงนอนครวญครางอยู่คนเดียว
“มึงจะหลอกอะไรกูหนักหนา กูมาทำมาหากินโว้ย ฮือๆๆ แน่จริงก็มาเป็นตัวมาสิวะ ฮือๆๆๆ”  น้ำมูกปนน้ำตาพร้อมกับคำท้าจากความสุดแค้น แต่เอ๊ะ มันได้ผลนี่เสียงหายไปแล้ว อ้าวโทรศัพท์หละ พอหยิบโทรศัพท์มาดูเท่านั้นแหละครับ ความจริงก็กระจ่าง
                        เสียงกรี๊ด เสียงหัวเราะ ก็นึกออกว่าอะไรเป็นอะไรเมื่อเห็นหน้าจอโทรศัพท์โชว์ว่า กำลังเล่นเพลง  “บันทึกการแสดงสด วงบาซู ” เออก็เมื่อกี้เราใส่หูฟังฟังเพลงอยู่นี่หว่า เออกูมันโง่เอง กูมันขี้ขลาดเอง ดันเอาบันทึกแสดงสดมาใส่ซะนี่  ไอ้……   แหมมันน่านักคอนเสิร์ตบาซูหลอกกูแท้ๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s